Blogs

TenneT gedwongen tot overname 150kV elektriciteitsnetwerk?

25-11-2020

Ons elektriciteitsnetwerk is opgebouwd uit deelnetwerken van verschillende spanningsniveau’s. Dit heeft alles van doen met de technische aspecten van elektriciteit en de wijze waarop deze wordt getransporteerd en afgenomen. 

Het eigendom en het beheer van dit netwerk ligt bij de landelijke netbeheerder TenneT voor zover het betreft een spanningsniveau van 150 kV en hoger en bij de regionale netbeheerders voor zover het betreft netten tot een spanningsniveau van 110kV.

De Autoriteit Consument en Markt (ACM) heeft recent een besluit genomen in een geschil tussen Utility Support Group B.V. (USG) en TenneT TSO B.V. (TenneT), waaruit blijkt dat deze verdeling gebaseerd is op een harde spanningsgrens en dat kennelijk de functie van het desbetreffende netwerk niet doorslaggevend is.

Wat speelde er?

Onder de naam USG Industrial Utilities verzorgt dit bedrijf de inkoop, productie, distributie en verkoop van elektriciteit, stoom, technische gassen, stikstof, lucht en water voor bedrijven op industriecomplex Chemelot in Geleen.

USG is ook de eigenaar van het elektriciteitsnet met een spanningsniveau van 150 kV op het industrieterrein Chemelot.

Op grond van de E-Wet kan een ander dan een aangewezen (regionale) netbeheerder eigenaar zijn van een elektriciteitsnet, ook van een elektriciteitsnet met een spanningsniveau hoger dan 110 kV, maar heeft daar dan wel een zogenaamde ontheffing van de ACM voor nodig. USG heeft niet een dergelijke ontheffing en wenst deze ook niet te verkrijgen. USG wil het eigendom en beheer van zijn hoogspanningsnet aan een netbeheerder overdragen. Sinds januari 2019 is USG daarom in overleg met TenneT over overname van dit net, maar dit overleg leverde geen oplossing op. Het geschil werd voorgelegd aan de ACM.

De ACM stond voor de vraag of TenneT in strijd heeft gehandeld met de op haar rustende verplichtingen uit de E-wet en de daarop gebaseerde regelgeving door te weigeren het 150 kV-net op het industrieterrein Chemelot in eigendom en beheer te nemen.

Wat was het antwoord van de ACM?

De ACM hanteert een vrij letterlijke interpretatie van de van toerpassing zijnde wettekst. Uit artikel 10, eerste lid, van de E-wet zoals thans geformuleerd volgt dat het landelijk hoogspanningsnet de netten omvat die bestemd zijn voor transport van elektriciteit op een spanningsniveau van 110 kV of hoger en die als zodanig worden bedreven. Ten tijde van de totstandkoming van de E-wet in 1998 ging de wetgever bij de definitie van het landelijk hoogspanningsnet aanvankelijk uit van een spanningsniveau van 220 kV: “In het algemeen wordt onderscheid gemaakt tussen netten met een transportfunctie en netten met een distributiefunctie, met dien verstande dat de hoogte van de netspanning niet zonder meer bepalend is voor de functie van dat elektriciteitsnet. In de praktijk is vaak sprake van overlappende functies. […] Het is daarom niet mogelijk om een éénduidige grens te kiezen tussen hoogspanningsnetten die een duidelijk landelijk transportkarakter hebben en overige elektriciteitsnetten.”

In 2006 is deze definitie aangepast, waarbij de spanningsgrens van het landelijk hoogspanningsnet is verlaagd van 220 kV naar 110 kV. De ACM verwijst naar de Kamerstukken II, 2004/05, 30 212, nr 3., p. 39 (citaat, onderstreping ACM): “Thans omvat het landelijk hoogspanningsnet alle netten met een spanningsniveau van 220 kV en hoger. Met dit wetsvoorstel wordt het door de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet te beheren net uitgebreid naar alle netten met een spanningsniveau van 110 kV en hoger. (…) De uitbreiding van de beheertaak van de beheerder van het landelijk hoogspanningsnet vindt plaats door in de definitie van het landelijk hoogspanningsnet van artikel 10, eerste lid, van de Elektriciteitswet 1998 de ondergrens te verlagen naar 110 kV.”

Uit deze parlementaire geschiedenis volgt, aldus de ACM, dat niet van belang is dat een net een “landelijke transportfunctie” heeft, zoals door TenneT werd betoogt. Uit de aangehaalde citaten blijkt juist dat die functie volgens de wetgever niet eenduidig is vast te stellen en dat daarom voor een harde “spanningsgrens” is gekozen.

Het antwoord op de vraag of TenneT in strijd heeft gehandeld met de op haar rustende verplichtingen uit de E-wet, wordt door ACM dus bevestigend beantwoord: de eigendom van het net op het industrieterrein Chemelot berust momenteel niet bij TenneT, maar bij USG. TenneT moet dus eigenaar worden van dit 150 kV-netwerk. Door dat te weigeren, handelt TenneT in strijd met artikel 10a, vierde lid, van de E-wet.

Nog niet onherroepelijk

Wat wel in het achterhoofd moet worden gehouden is dat het betreffende net op het Chemelot- terrein behoorlijk oud is en activa vervangen zullen moeten worden om een veilig netwerk te garanderen, een van de andere taken van TenneT. Deze investeringen zullen uiteindelijk afgewenteld worden op de afnemers, terwijl het de vraag is in hoeverre hiervan publiekelijk geprofiteerd kan worden. Dit Chemelot terrein omvat immers een besloten netwerk bedoeld voor de bedrijven op dit industrieterrein.  

De uitspraak is nog niet onherroepelijk, want er staat nog beroep open bij het College voor beroep bedrijfsleven.

Meer weten of vragen? Neem gerust contact op met mr. M.C. Willenborg.

CS Advocaten maakt gebruik van Cookies

Geef per categorie de keuze voor het gebruik van cookies aan. Wij hebben de cookies van Google Analytics volledig geanonimiseerd en daarom mogen wij die plaatsen zonder toestemming.

In onze Privacyverklaring is hier meer over te lezen. Graag de beste website ervaring? Vink dan alle vakjes aan.

OK